ایران شهرساز را در تلگرام دنبال کنید

[-]
[-]

پشتیبانی 09120592515 ایمیل: iranshahrsaz@yahoo.com

[-]
[-]
امتیاز موضوع:
  • 63 رأی - میانگین امتیازات: 2.94
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
1
هتل «پوئرتا امریکا» :
ساخت هتل «پوئرتا امریکا» پروژه عظیمی بود که با همکاری 19 شرکت سرشناس مهندسی معماری و طراحی داخلی جهان و با صرف هزینه 75 میلیون یورو توسط گروه سیکلن بر پایه آزادی در انتخاب طرح ها و اشکال مختلف صورت گرفت. [/b]
تمام طبقات این هتل دارای نقشه ای مشابه بوده و شامل یک لابی مرکزی و دو راهرو در اطراف آن است که به اطاق های هتل منتهی می شوند. با وجود این هر یک از طبقات با استفاده از مواد، رنگها و اشکال متنوع چهره ای متفاوت از مفهوم"هتل" را به نمایش می گذارند.
مدیر این گروه معتقد است این هتل محلی است که در آن مهندسین معماری و طراحان داخلی رویاهای خود را در زمینه طراحی به واقعیت تبدیل کرده و آن را به نمادی برای بزرگداشت اصول معماری، طراحی و آزادی تبدیل کرده اند. به ندرت ممکن است که انتظارات از یک پروژه تجاری تا این حد بالا باشد ولی دلیل این توقع بالا چیزی فراتر از حضور مهندسین معماری سرشناس و میزان سرمایه گذاری کلان در این پروژه بوده است. کلمه آزادی که در ساخت این محل به آن تکیه شده صرفا یک کلمه عامه پسند و تبلیغاتی نبوده است بلکه این هتل نقش عمده ای در بازسازی شهر مادرید پس از خرابی های ناشی از بمب گذاری خطوط راه آهن شهر در سال 2004 ایفا کرده است. انتظار می رفت که پس از سرمایه گذاری های گسترده در موزه های شهر مادرید سال 2004 سالی پربار در صنعت جهانگردی آن باشد. البته شهر مادرید در طول سالیان متمادی همواره در زمینه مهندسی معماری و سطح ارتقاء شهر دنباله رو شهر بارسلون بوده و ظاهرا با اصول پیشرفته طراحی هتل ها که در سایر شهرهای اروپایی باعث احیاء صنعت جهانگردی شده آشنایی کافی نداشته است و متاسفانه درست در زمانی که شهر مادرید در پی رفع این نقیصه برآمده بود بمب گذاری در خطوط راه آهن شهر موجب یک شوک روحی برای اهالی آن شد. بنابراین هتل «پوئرتا امریکا» تنها محلی برای ارضاء جاه طلبی های طراحان و سازندگان آن و یا ساختمانی حیرت انگیز برای اهالی شهر نیست بلکه نمادی زیبا از تولد دوباره یک شهر است.
گروه «سیلکن» هتل پوئرتا امریکا را اولین هتل چندملیتی اسپانیا می داند که طراحانی از امریکا، آسیا، استرالیا و سراسر اروپا را گردهم آورده است. این هتل معرف شخصیت های بزرگ در طراحی مدرن است و با به خدمت گرفتن طراحان مختلف جهت ساخت هر یک از طبقات دوازده گانه در حقیقت مجموعه ای از سبکهای متنوع را در خود گنجانده است. گروه «سیلکن» به دنبال ایجاد هماهنگی در طراحی طبقات مختلف هتل نبود و حتی از طراحان خواسته بود که از ارتباط با یکدیگر در این زمینه خودداری کنند. صرف نظر از نحوه برخورد با غرور طراحانی چنین سرشناس که همواره یکی از مشکل ترین اصول در مدیریت یک پروژه است ایجاد ساختمانی با این همه طرح های مختلف کار چندان آسانی نبوده است. «ژان نوول»، طراح نمای ساختمان، سعی برآن داشت که در طرح خود اصول آزادی و چندملیتی را به نمایش درآورد. این نما شامل بلوکهای رنگی متفاوتی است که به سمت بالا با رنگهای نارنجی و زرد و به سمت پایین با رنگهای آجری غلیظ و بنفش ساخته شده اند. بخش های مختلف نمای ساختمان با گزیده هایی از شعر«آزادی» اثر«پل الوار» پوشانده شده که به زبانهای مختلف از جمله فرانسوی، انگلیسی، چینی و عربی(یادآور خطاطی اسلامی) نوشته شده اند. نمایش آزادی و دموکراسی و حضور همه جانبه فرهنگ های مختلف نیز در طراحی این نما مدنظر بوده است.
فضای درونی هتل بسیار پیچیده و درهم است ولی این مشکل با حضور یک طراح داخلی یعنی «جان پاوسان» تا حدی برطرف شده زیرا او با طراحی ساده خود در بخشهای عمومی هتل تنوع طرحها در طبقات مختلف را تا حدی تعدیل کرده است. بعضی از منتقدان این پروژه براین باورند که تعدادی از طراحان سرشناس تر این هتل صرفا درپی اعمال سبک طراحی مخصوص خود در قالب ساختار یک هتل بوده اند. البته ممکن است که به دلیل کثرت سبکهای مختلف طراحی تمامی بخش های هتل مورد پسند همگان نباشد ولی به همین دلیل یافتن نقاط دیدنی و جذاب فراوان در آن نیز کاری چندان دشوار نیست به خصوص با توجه به اینکه تعدادی از طراحان کمتر شناخته شده در این پروژه خلاقیت های طراحی خود را در جمع بزرگان این رشته به نمایش گذاشته اند.
«اوا کاسترو» و «هولگر کهن»از استودیو طراحی «پلاسما» در شهر لندن اصول طراحی را در این محل زیرپا گذاشته اند و با ایجاد یک راهرو در طبقه چهارم هتل که دیوار آن از بخشهای شکسته و زاویه دار با پوشش فولادی ساخته شده ساختار خطی و مستقیم رایج در ساخت هتل ها را نادیده گرفته اند. سطوح فولادی دیوار نور تابیده شده به آن را که در طول مسیر راهرو رنگهای متنوعی به خود می گیرد منعکس کرده و بخش هایی متمایز به وجود می آورند که تا درون اطاق ها ادامه می یابند. کف پوش راهرو نیز از قسمتهای متنوعی با رنگها و معانی خاص تشکیل شده است. در طبقه هشتم هتل که توسط «کاترین فیندلی» طراحی شده طراح و متخصص نورپرداز انگلیسی یعنی «جیسن برگز» نیز شیوه دیگری از ایجاد هویت در فضای درونی هتل را بکار گرفته است، بدین صورت که برروی دیوارهای راهرو حسگرهایی نصب شده اند که حرکت میهمانان هتل را در راهرو زیرنظر می گیرند. تصاویر گرفته شده توسط این حسگرها سپس "رقصی از سایه ها" ایجاد می کند که در طول ساعات روز ادامه می یابد و در حقیقت میهمانان هتل را به صورت بخشی از طراحی هتل در می آورد.
بعضی از طراحان قدیمی تر این پروژه هم سعی خود را در این کار دوچندان کرده اند. به خصوص «ران اراد» که اطاق های طراحی شده او در طبقه هفتم شامل یک بخش مرکزی زیبا و روان است که حمام و دستشویی اطاق را استتار کرده و در نتیجه نیاز به پارتیشن های درونی را برطرف کرده اند. بخش های مربوط به سایر طراحان نیز برای اکثر میهمانان هتل شگفت آور و جذاب اند چون بعید است که آنها تاکنون طرح های متعلق به اشخاصی از قبیل «فوستر» و «پاوسون» را در قالب یک فضای داخلی دیده باشند.
همچنین در این راستا می توان به «زاها حدید» که به خطوط روان علاقمند است،«دیوید چیپرفیلد» ترکیبی زیبا از نور و رنگ بوجود آورده، «ویکتوریو» و « لوکینو» محیط گرم و صمیمی برای اتاقها محیا کرده اند،«مارک نیوسان» موادی براق و پرنور در اتاق ها بکار برده.
«ریچارد گلاکمن» با استفاده از مواد سبک فضاهایی شفاف و قابل رویت در اطاق ایجاد کرده، طرح «آراتا ایسوزاکی» گوشه هایی از سنن ژاپنی را دربر می گیرد، «خاویر ماریسکال» و«فرناندو سالاس»عناصری از طراحی گرافیک رنگی را بکار گرفته اند و سرانجام «ژان نوول» که همچنین طراحی فضاهای عمومی طبقه دوازدهم هتل را به همراه مناظر زیبایی از شهر برعهده داشت پیوندی از هنر طراحی معماری و هنر عکاسی را در محل ایجاد کرده است.
البته ممکن است که بتوان از هتل پوئرتا امریکا به خاطر کثرت طرح ها و سبکهای مختلف در آن خرده گرفت و آن را صرفا یک ترفند بازاریابی تلقی کرد ولی این هتل صرف نظر از همه جاذبه های فلسفی خود به عنوان نمادی از آزادی تفکر و احترام به اصول دمکراتیک و جهانی به کار خود ادامه داده و خلاقیت های طراحی بسیاری را در معرض دید همگان قرار داده است.
البته ممکن است که بتوان از هتل پوئرتا امریکا به خاطر کثرت طرح ها و سبکهای مختلف در آن خرده گرفت و آن را صرفا یک ترفند بازاریابی تلقی کرد ولی این هتل صرف نظر از همه جاذبه های فلسفی خود به عنوان نمادی از آزادی تفکر و احترام به اصول دمکراتیک و جهانی به کار خود ادامه داده و خلاقیت های طراحی بسیاری را در معرض دید همگان قرار داده است.
اطاق های طراحی شده توسط « زاها حدید» به اطاق های یک فیلم علمی- تخیلی شباهت دارند یعنی فضایی پوشیده از رنگ سفید، خطوط مواج و پرپیچ و خم که در آن بخش هایی از مبلمان اطاق به یک قطعه اکریلیک LG HI-MACS

پیوسته اند.
طراحی فضاهای عمومی و سالنهای کنفرانس در طبقه همکف هتل توسط «جان پاوسون» صورت گرفته که با بکارگیری تعداد کمی مواد، محیطی چشمگیر فراهم کرده و با استفاده از چوب در آن باعث زیبایی بیشتر و بزرگتر جلوه دادن آن شده است.
آخرین ارسال های من :

کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
[-]
جستجو
جستجوی گوگل